Przez wiele lat
probostwo w Borley
miało opinię najbardziej
nawiedzonego domu w Anglii.
Straszyła tam zakonnica
i woźnica bez głowy...
Kiedy przestraszona kobieta wróciła wraz z psem do samochodu, poczuła wewnątrz tak silny i nieprzyjemny odór, że zwymiotowała. Nie, zapach nie miał nic wspólnego z "duchem". Pochodził ze sprayu służącego do uruchamiania silników. Zawór był nieszczelny i środek ulatniał się, wywołując halucynacje. Dlaczego jednak pod jego wpływem kobieta ujrzała motocyklistę? Możliwe, że właściwej odpowiedzi udzielił jej własny syn: "Nie chcesz kupić mi motocykla, bo boisz się, że zostanę niebezpiecznym harleyowcem. Twoje obawy pobudziły wyobraźnię. "
Halucynacje zdarzają się chorym w gorączce. Doświadczył tego na sobie XVIII-wieczny księgarz z Berlina, który przez prawie dwa miesiące choroby widywał nie istniejących ludzi i takież przedmioty. Słyszał też głosy (to zjawisko znane w psychiatrii). Szczęściem potrafił odróżnić prawdę od fikcji.
Legioniści sprzed wieków
Harry Martindale w 1953 roku instalował centralne ogrzewanie w piwnicy Domu Skarbnika w Yorku (Anglia). Kiedy wykuwał dziurę w suficie, usłyszał dźwięki trąbki i ze ściany wyszedł... rzymski legionista. Po chwili ukazał się kolejny, na koniu, a za nim cały oddział. Wszyscy byli identycznie umundurowani, na głowach mieli hełmy, a u pasa krótkie miecze.
Można byłoby posądzić instalatora o to, że postradał zmysły, gdyby nie fakt, że pod Domem Skarbnika biegł kiedyś rzymski trakt. W parapsychologii istnieje termin "kamienne nagrania". Otóż pewne zdarzenia z przeszłości zostają zapisane w miejscu, w którym się rozegrały. Wiadomo z historii, że York często był najeżdżany przez rzymskie legiony. Dlaczego jednak tylko część zdarzeń zostaje zapisana, oraz jaki mechanizm powoduje nagłe ich odtworzenie - tego już spirytyzm nie wyjaśnia.
Dla sławy zrobią wszystko
Za najbardziej nawiedzony dom w całej Anglii uchodziło probostwo Borley w Suffolk, zamieszkane przez wielebnego Henry'ego Bulla i jego syna, Harry'ego. Obydwaj panowie zgodnie utrzymywali, że widują całą masę zjaw i straszydeł, którym przewodziła upiorna zakonnica. Po korytarzach domostwa pędził, jak twierdzili, widmowy powóz, powożony przez człowieka bez głowy.
Później probostwo zamieszkiwała rodzina wielebnego Guya Smitha. Dziennikarz i badacz zjawisk paranormalnych, Harry Price, napisał, że Smithowie wprowadzili się do upiornego domu w 1928 roku. Niszczejący budynek zamieszkiwały ropuchy, szczury, żaby i traszki. Rodzina Smithów w duchy jednak nie wierzy i wierzyć nie chce... Gospodarze musieli dość szybko zmienić swój stosunek do parapsychologii, bo tuż po wizycie Price'a w domu rozdzwoniły się niewidzialne dzwonki, tu i ówdzie zaczęły odzywać się tajemnicze szepty, rozlegały się kroki, a nadto samoczynnie rozbił się wazon.
W efekcie tych cudów probostwo znów zmieniło właścicieli. Wraz z wprowadzeniem się rodziny Foysterów, sytuacja jeszcze się pogorszyła. Co rusz wybuchały pożary, samoczynnie przemieszczały się meble, coś zrywało kołdrę z łóżka pani Foyster, a jakaś tajemnicza Marianna ustawicznie wypisywała na ścianach błagania o pomoc.
Najciekawsze zaś było to, że wszystkie brewerie odbywały się tylko w obecności Price'a. I ten właśnie fakt dał do myślenia uczonym z Towarzystwa Badań Metapsychicznych, które w 1956 roku opublikowało wyniki swoich prac. A były one dla Price'a druzgocące. Zwłaszcza po tym, jak pewien dziennikarz podczas sporządzania notatek do reportażu został znienacka uderzony kamieniem w głowę. Rychło okazało się, że pełne kieszenie tych pocisków ma właśnie sam Price.
Wspólnikiem Price'a był Foyster. A chodziło zwyczajnie o pieniądze; dziennikarz napisał o Borley parę książek, na których nieźle zarobił, a Foyster na zarobek miał nadzieję. Tym sposobem legenda o "nawiedzonym probostwie" legła w gruzach - wraz z nadziejami nieuczciwego gospodarza.
Adam Lipczyński
